John Einar Sandvand van Aftenposten in Noorwegen geeft zijn 5 tips voor nieuwsmedia bedrijven om te onthouden, willen ze succesvol zijn op tablet computers à la de iPad. Lees zijn artikel hier

Een schitterend “business boek” voor iedereen die een bedrijf(je) heeft, zelfstandig wil beginnen en zelfs doorwinterde entrepeneurs. Een must-read! Meer info op http://37signals.com/rework/

De geruchten deden al langer de ronde. Nu wordt het ook bevestigd op volkskrant.nl: vanaf 29 maart verschijnt De Volkskrant in Nederland op kleiner formaat:  tabloid-formaat. De bijlagen van De Volkskrant verschenen al geruime tijd op kleiner formaat. De bijlagen op zaterdag zullen vanaf het nieuw formaat op het afwijkende Berliner-formaat gedrukt worden. Lees hier meer.

Twee gratis nieuwssites zien deze week het levenslicht. Lees een interview met de oprichters op de standard.be

Een interessant artikel naar aanleiding van een seminarie rond “paid content” van INMA (de International Newsmedia Marketing Association). “Paid content” of hoe geld verdienen met een “nieuws website” (zeg maar de website van een krant of TV station) is hét onderwerp van het moment in de uitgevers wereld. Lees hier het artikel.

Naar aanleiding van het artikel in De Morgen “gezocht: Kuifjes met talent (m/v)” organiseert het IPV op 14 December een debat rond de “opleiding Journalistiek” in de verschillende Vlaamse en Nederlandse hogescholen, samen met een aantal van diezelfde hogescholen.
(more…)

Een goed artikel van Professor Robert Picard (Media Economics and director of the Media Management and Transformation Centre, Jönköping International Business School, Jönköping University, Sweden)

“As publishers move more and more content to the Internet, mobile services, and e-readers, these digital activities change the structures and processes of underlying business operations. Many publishers, however, pay insufficient attention to the implications of these changes and thus miss out on many benefits possible with digital operations.” (more…)

Onder het motto “Cartoonisten: artiesten en journalisten” stellen de cartoonisten-leden van de Vlaamse Journalisten Vereniging tentoon in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen.

Donderdag 17 september werd, in aanwezigheid van de Antwerpse schepen Robert Voorhamme, de tentoonstelling “Cartoonisten: artiesten en journalisten” plechtig geopend. Met deze tentoonstelling wil de Vlaamse Journalisten Vereniging aantonen dat cartoonisten niet alleen kunstenaars zijn, maar ook journalisten die met erg weinig woorden pijnlijke of juist hilarische punten in de politiek of de maatschappij bloot kunnen leggen. Dat hun commentaar niet vrijblijvend is, werd in de laatste jaren steeds duidelijker. (more…)

Naar aanleiding van het artikel in De Morgen “gezocht: Kuifjes met talent (m/v)” organiseert het IPV op 14 December een debat rond de kwaliteit van e “Opleiding Journalistiek” in de verschillende Vlaamse en Nederlandse hogescholen samen met een aantal van diezelfde hogescholen.

Studenten en Docenten worden gevraagd vóór het debat op enkele stellingen hun mening te geven.

Meer info over dit debat volgt binnenkort.

Stadhuis Gent, Botermarkt 1
13 oktober 2009

‘Een journalist moet elke dag drie nieuwe vrienden maken, want hij is evenveel waard als zijn adresboekje.‘

Op dinsdag 13 oktober helpt het Internationaal Perscentrum Vlaanderen (IPV) u aan een heleboel extra namen voor uw adressenbestand.

U leert die avond niet alleen de woordvoerders van bedrijven, overheid en journalisten kennen, maar dankzij uw aanwezigheid is dit ook een uitstekende gelegenheid om te ‘netwerken’.

Het IPV wil op 13 oktober opnieuw honderd journalisten en woordvoerders met elkaar in contact brengen. Ditmaal komen we samen in de pacificatiezaal van het stadhuis te Gent.

De deelnemers komen uit de gerechtelijke en economische wereld, de overheid, de culturele en non-profit sector en het onderwijs.

Inschrijven kan hier
Graag ontvingen wij deze voor 7 oktober. Als u met het openbaar vervoer naar Gent komt neemt u best Tram 1 van aan het St-Pietersstation.

PS: interviews van de vorige “woordvoerders ontmoeten journalisten” vind je hier (journalisten) en hier.

Onder het motto “Cartoonisten: artiesten en journalisten” stellen de cartoonisten-leden van de Vlaamse Journalisten Vereniging tentoon in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen.

Donderdag 17 september werd, in aanwezigheid van de Antwerpse schepen Robert Voorhamme , de tentoonstelling “Cartoonisten: artiesten en journalisten” plechtig geopend. Met deze tentoonstelling wil de Vlaamse Journalisten Vereniging aantonen dat cartoonisten niet alleen kunstenaars zijn, maar ook journalisten die met erg weinig woorden pijnlijke of juist hilarische punten in de politiek of de maatschappij bloot kunnen leggen.

De tentoonstelling heeft plaats in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen, Grote Markt 40, 2000 Antwerpen, en is gratis toegankelijk tijdens de openingsuren van het IPV (maandag tot donderdag van 9u tot 17u).

Het Internationaal Perscentrum Vlaanderen (IPV) en sectororganisatie Antwerp World Diamond Centre (AWDC) nodigden buitenlandse journalisten uit voor een exclusief bezoek aan de Antwerpse diamantsector. De delegatie buitenlandse journalisten kregendie dag de unieke kans om de diamantwereld achter de schermen te zien.

Volgende artikels werden gepubliceerd in de internationale media betreffende dit bezoek:

Badische Zeitung
DerWesten-Redaktion
Korea www.yonhapnews.co
Hungarian News Agency MTI
Le soir
ORF Österreichischer Rundfunk
Reforma Damantes(Venezuala)
Slovenië

Volgens een onderzoek door Internet research bedrijf eMarketer zal online video 5,5% van het gehele TV advertentie budget innemen. Momenteel is dat nog maar 1,6%. Lees meer op: http://www.mediapost.com/publications/?fa=Articles.showArticle&art_aid=111545

Find more photos like this on The Next Newsroom Project

photo’s © Chris O’Obrien

Wat nu met het consortium van kranten dat Yahoo enkele jaren geledne in de V.S. gestart zijn? Is dit goed of slecht nieuws voor die kranten? –> http://tinyurl.com/yahoomicrosoftconsortium

De economische crisis doet mensen meer media besteden; dat is de voornaamste conclusie uit een onderzoek van Pew Internet & American Life Project. Lees er meer over hier: http://www.mediapost.com/publications/?fa=Articles.showArticle&art_aid=109881

Het Internationaal Perscentrum Vlaanderen (IPV) en sectororganisatie Antwerp World Diamond Centre (AWDC) nodigden buitenlandse journalisten uit voor een exclusief bezoek aan de Antwerpse diamantsector. De delegatie buitenlandse journalisten krijgt die dag de unieke kans om de diamantwereld achter de schermen te zien.

Op het programma staan een ontvangst bij de AWDC met uitleg over de sector, een bezoek aan een diamantbeurs, een bezoek aan een slijperij, een bezoek aan het Certificaten labo van de nv Hoge Raad voor Diamant, de commerciële dochter van het AWDC, en het Diamond Office, waar onder controle van de FOD Economie alle in- en uitgevoerde diamanten passeren.

Antwerpen is de wereldhoofdstad van de diamant en heeft al sinds de 15de eeuw een liefdesrelatie met de glimmende brokjes koolstof. Tachtig procent van de wereldwijd gedolven diamant wordt via Antwerpen verhandeld. Alle grote mijnbouwbedrijven, zoals De Beers, Rio Tinto en BHP-Billiton hebben een verkoopskantoor in de Scheldestad. De helft van de geslepen diamant keert opnieuw naar de Metropool terug om hier in één van de vier strengbeveiligde diamantbeurzen te worden verhandeld.

De discrete Antwerpse diamantsector is goed voor 34.000 directe en indirecte jobs. Naast de eenmanszaken werken er 2.022 ondernemingen in de diamantsector, waarvan het overgrote deel in de handel. De 297 slijperijen stellen 2.165 mensen tewerk tegenover 4.968 mensen in de 1.725 groothandelsondernemingen. De uitvoer van Antwerpse diamant was in 2007 goed voor 20,1 miljard dollar, de invoer voor 17,7 miljard dollar. Diamant is het belangrijkste Vlaamse exportproduct naar niet-EU-landen.

Door het overgrote succes is nu reeds een bezoek geboekt op 22 juni en op 6 juli.

In het najaar zal IPV dergelijk bezoek ook inrichten voor zijn journalisten leden.

…hierboven op de knop ‘Publicaties’ door te klikken op zowel ‘artikels’ als op de knop ‘Nederlands-Vlaams Nieuwsmedia Congres 2009′.

Kick Zandbergen stelt dat er 3 drivers voor verandering zijn : groeiende breedbandmogelijkheden en dalende digitale productie- en opslagkosten.   Zonder de vierde peiler te vergeten : het publiek zelf, dat een stijgend behoefte heeft aan zelfexpressie. Het internetgebruik blijkt immers ook veelzijdiger te worden, gedreven door communities en entertainment.

In die nieuwe wereld worden merken online gebouwd door product performance, niet door advertising.  Steeds meer merken hebben dan ook geen (traditionele) media meer nodig om hun merkt te bouwen.  Het gaat daarbij trouwens niet alleen om services, ook om producten.  Adverteerders verwachten volgens Zandbergen daarbij een veel snellere evolutie van bereikgebaseerde advertising naar èchte conversie en daar hebben online media een gigantisch voordeel.

Alexandra Jankovich van Spark&Co stelt vast dat online de grote belofte is voor elke uitgever, en bracht enkele ‘harde werklijkheden’ daaromtrent. Slechts 3,9% van de krantenomzet komt van online en welk model gaat dus echt overleven ?

Er is geen gouden ei stelt Alexandra, die meteen als advies geeft  gooi àlle verdienmodellen in de strijd en wees creatief aan kostenzijde.

Sociale media zijn geen hype trend, maar oude behoeftes in nieuwe jasjes, die alle traffic wegzuigen, maar ook niet weten hoe je er geld van bakt.

En ja de consument is bereid te betalen voor online content (zoals voor muziek).  Vraag waar velen mee worstelen is of er online/offline combinaties van verdienmodellen kunnen werken.  En er is een zoektocht om de gegenereerde content op andere manieren te vermarkten, bij voorbeeld BtB.

En ja, de classified inkomsten zijn bij vele uitgevers verloren gegaan.  Waarom partneren die uitgevers daaromtrent niet beter om samen aggressiever de classified markt in te gaan ?

Als derde bron vind Alexandra dat er veel gerichter ingezet kan worden op e-commerce.  Opnieuw vindt ze het slimmer om daarvoor te partneren met gespecialiseerde retailers.

Volgens Alexandra is de profielendatabase, verrijkt met usage, tot nog toe de minst ontwikkelde inkomstenbron bij uitgevers.  Er wordt ook alleen maar gemeten om te weten, niet om die gegevens écht te commercialiseren.

Crisis betekent voor alexandra gericht en slim experimenteren, met partner bij voorkeur.  Bewust experimenteren betekent ook ’start en stop’ en killing your darlings.

Piet Bakker van de Universteit Amsterdam vindt dat in Nederland het subsidiesysteem moet evolueren van 0% BTW naar een innovatiepotje.

Een frisse blik van wat de overheid voor de pers kan doen is erg noodzakelijk :

lastenverlaging, compensatiebeleid, distributie, mededingingsbeleid versoepelen, de publieke omroep offline halen, copyrights, rechtstreekse subsidies, marketing, advertentieplicht (niet alleen voor de overheid?) en last but not least : innovatiefondsen.

Zo zegt Rogier rijkers van De Stentor, die stelt dat bereik verkopen aan adverteerders online niet werkt. Het gaat niet over 800.000 mensen, maar om 800.000 individuen, die allen op zoek zijn naar maatwerk over hun passies, hobbies spelletjes, persoonlijke communicatie en ja, ook porno.

Advies van Stentor : speel op je USP en link naar de rest; selecteer en redigeer en faciliteer het communitiegevoel.

Bij stentor is dat concentreren op hyperlocal tot op wijkniveau, met nieuws, user generated content voor buren onderling, locale services en diensten.

Stentor heeft 2 belangrijke inkomsten : display advertising en de profielendatabase.

voornaamste les : speel de regels van het internet, niet die van de uitgever

Frederik Delaplace vertelde gisteren al dat recent bij businesskrant De Tijd de newsroom helemaal multimediaal werd herbouwd.  Vandaag stelt hij dat hij -hoewel moeizaam- geld verdiend op het internet.  Om het blackberry businesspubliek te bereiken is multimediaal immers nog crucialer, zolang de informatie maar strookt met de kwaliteitsnormen van De Tijd.  Dat is enkel te garanderen door één en dezelfde redactie die multimediale content ook geïntegreerd te laten maken.

In het begin beperkte het zich tot de beslissing ‘we gooien het meteen op het net’.  Web first-denken bij De Tijd bracht vooral ook meer TOM voor het merk. Vervolgens werden vernieuwde vormen van discussies, fora, live chats en online interactie tussen redactie en lezer geleidelijk aan doorgevoerd.  Alles aangestuurd door één en dezelfde redacteur (en reacteur, zoals die ook door andere #inma presentaties werd genoemd)

Resultaat : 150.000 unieke bezoekers per dag.  Met een online marktaandeel dat vele pakken groter is dan wat ze met de zalmkleurige krant halen.  En er wordt geld verdient : 18% van de reclame-inkomsten komt bij De Tijd uit digitaal en lang niet enkel uit display advertising.  Men is nu bij De Tijd bezig om dat door te vertalen naar lezersinkomsten online, blijkbaar “soon to come” (Tip van Delapalace : ’sixth sense MIT’, als we dat googlen, vinden we http://www.pranavmistry.com/projects/sixthsense/ )

Gouden Effie winnaar De Standaard bracht op het INMA congres het verhaal van de evolutie van product naar merk.  Of beter van monomediaal krantenproduct tot multimediale merkbeleving, zoals Mia Venken het stelt.  Alles werd geschaard achter de baseline ‘onverantwoord interessant’.  Volgens hoofdredacteur Vandermeersch geen slogan, maar een attitude, zowel bij redactie, marketing en verkoop.  Die attitude betekent natuurlijk ook dat alle campagnes ‘multimediaal’ moeten zijn.

Maar haar resultaten drukt De Standaard blijkbaar wel enkel in krantentaal uit :  op 5 jaar tijd groeide de krant +13% in een markt die met 5% daalt met een verhoogde ROI dank zij meegegroeide advertentietarieven.  Ook eerder op het congres werden cijfers van mobiele platform van De Standaard niet vrijgegeven.  De concurrentie vond die evenwel onverantwoord interessant om weten

Jakko Mur bracht het verhaaltje van de communities bij Trouw.  Communities zijn meer dan nieuws en meer dan online : het kan alles zijn, als het maar past bij ‘het domein’ en herkenbaar en onderscheidend is.

Sleutel tot succes is volgens Mur een uitgekiende planning : hoe maak je het interessant, hoe hou je vervolgens de aandacht vast op lange termijn, hoe organiseer je dat alles en ook : hoe meet je dat dan ?

Trouw gaf op het congres het voorbeeld van het domein ‘2009 het Calvijnjaar’ waar Nederlanders over hun calvinistisch gedrag ‘ondervraagd’ werden.

Samen met NOS blijkt NU.nl in Nederland de grootste vijand/tegenstander te zijn van de originele Nederlandse krantenuitgevers.

“Nu.nl gaat over delen van content : vind je iets leuks op het web, nieuws en beeldmateriaal, laat het de wereld weten. Het is dus geen burgerjournalistiek, stelt Joris van Lierop, want de content is er al.”

Er is ook NU Jij.nl, waar het sociale aspect nog belangrijker is, en in die zin ook breder dan Digg.  Hoewel van Lierop toegeeft dat nu.nl altijd al veel reacties kreeg, maar er niet meer mee deed dan een aardige mail terug.

Nu.nl is volgens hem wel een ’sociale nieuwssite’, de plek waar je het laatste nieuws niet alleen leest, maar waar je vooral ook je mening geeft, door over gossip, celebrities en schandaaltjes te discussieren of te stemmen. Zoals je dat ook doet op facebook.  Meer dan 90.000 mensen geven per dag ‘hun mening’ op nu.nl

Een krant heeft veel franjes en is mooi, maar op het net werkt vooral eenvoud, en daar houdt nu.nl flink rekening mee. Nu.nl hoeft ook niet zo strak nieuws te shiften zoals klassieke krantenuitgevers en is ook niet traditioneel ingekaderd in een links-rechtse positie en discussie zoals de kranten.

Momenteel heeft nu.nl in nederland ongeveer 21%.  Dat is een groter deel van de ‘online nieuwstaart’ dan NOS en de krantenuitgevers, die niet-kranten uitgevers dus moeten laten voorgaan.

Die nummer 1 positie verdedigen kost wel veel energie (en centjes).   Klassieke en andere online advertentie-inkomsten moeten immers ook doorlopende innovatie kunnen blijven dekken en niet alleen de zeer streng en efficient georganiseerde redactie.  Die is trouwens volledig gericht op snelheid.  Twitter-updates zijn dan ook de belangrijkste concurrent voor Nu.nl.  Naast snelheid blijkt ‘fans’ het belangrijkste ingredient en vandaar ook de start van ‘nu jij . nl’  Daarnaast nemen video en mobiel enorm toe bij nu.nl

Nu.nl claimt desondanks toch ‘ruimschoots’ winstgevend te zijn (geen cijfers , hoewel reclamebureaus en adverteerders niet altijd ècht mee zijn (en soms zelfs antwoorden ‘doe maar een gewone banner’)  Nu.nl probeert dan ook vooral met nieuwe ‘formats’ content en adverteerder beter te laten ‘klikken’.

De imposante Pool Gregorz Piechota, een uitgever uit Warschau, gaf met een erg gesmaakte presentatie het startschot voor crossmediaal uitgeven op de tweede dag van het #inma congres voor Nederlandse en Vlaamse uitgevers.

Polen, 4 juni ‘89 :  de dag waarop er alles veranderde van dictatuur naar democratie, inclusief een democratische onafhankelijke krant -aangesteld door vrijheidsstrijder Lech Walesa-met op dat moment 4 pagina’s broadsheet per dag.

Vandaag zijn we 20 jaar later, en hebben alle Poolse kranten die vrijheid uitgebreid gevierd met campagnes en promoties, met verhalen, reeksen, biografieën en boeken als spaarmateriaal voor de lezers.

Maar ook met exhibitions, street shows in the field, en met interativiteit naar de lezers : wat heb jij sinds ‘89 meegemaakt, bezorg ons jouw verhaal, jouw foto !

De uitgever ontving daarover meer dan 70.000 verhalen via de post en ook op zijn ‘historisch sociaal netwerk’ dat de uitgever hiervoor speciaal had opgericht, creëerde de user content.  Bovendien konden surfers er de krant van 4 juni ‘89 helemaal voor zichzelf personaliseren met eigen foto’s en eigen verhaaltjes over hun beleving van de voorbije 20 jaar of die van hun vrienden.  En die vervolgens fier delen.

Die manier van werken, blijkt reeds 20 jaar de natuur van deze uitgever te zijn : men brengt vooral acties die het publiek emotioneel beraken en motiveren om de kwaliteit van het leven te verbeteren en de hard bevochten en recent verworven democratie in ere te houden.  “Actiegroepen” en “fanpages” avant la lettre zou je kunnen stellen.  Om de jonge Poolse democratie, die van onderuit groeide, verder van onderuit te stimuleren, maar bv ook om een communitie van 10.000 lezers die verzameld werd samen meer dan 50 ton gewicht te laten verliezen middels een betalend programma om af te vallen cfr Weight Watchers.

Dan, zo stelt Gregorz Piechota, blijkt ook dat ‘crossmediaal uitgeven’ niet geforceerd verloopt en de interactie tussen uitgever-lezer (en tussen de lezers onderling !) een natuurlijke gewoonte geworden is…

Toch vroeg de uitgever zich af : is dit nu genoeg ?  Hoe zit het met de digital natives, die vlot multitasken en eerder afgaan op beelden en entertainment dan artikels ?  Bereiken we die wel voldoende als we altijd starten vanuit de krant ?

Niet blijkbaar en dus:

werd een tweede site opgestart, en een derde en… Intussen zijn er 90 verschillende sites -zeer gesegmenteerd en gerpofileerd voor vrouwen, schoolkinderen, pubermeisjes tussen 11-15 enz…  Sommige van die sites worden beheerd door één journalist, maar die wel meer dan 1mio pageviews per maand weet te genereren als een soort ‘community manager’

werd een partnership gemaakt met een tv-productiebedrijf, die online video-episodes voor de uitgever creërt en vanaf dag 1 rendabel bleek te zijn dank zij sponsoring en product placement.

werd – samen met andere uitgevers en naast de generieke regies- dedicated regies voor verschillende doelgroepen opgericht.  Ze specialiseren zich in hun segment en communitykennis en -media.  Toegevoegde waarde  die ze aanreiken aan de adverteerders.

Gregorz Piechota kreeg op het #inma congres langdurig applaus voor zijn presentatie en gaf nog zijn gouden slottip : als je succesvol wil zijn op het net, werk dan samen met andere uitgevers en onthou vooral dat je als uitgever maar een kleine nichespeler bent op het interent waar doelgerichtheid belangrijker is dan old school bereik en volume…

Straffe toebak, indrukwekkend ingevuld in Polen.

Op die vraag probeert Ben Rogmans van Uitgever De Pers (gratis landelijke krant in Nederland) als laatste spreker van vrijdag een antwoord te formuleren.  Eerder op de dag waren daar al felle twijfels over gefomuleerd door andere sprekers.  Gestart op 18 september 2006 met veel ambitie (en arrogantie) richting de adverteerder.  Met een startoplage van 600.000 ex. werd de gratis krant immers erg warm onthaald in Nederland.

Wat minder goed ging in de opstart was de distributie, die flink was onderschat en nochtans veruit het belangrijkst is als je gratis bent. Na verbetering van de distributie en verlaging van de oplage steeg het lezersaantal geleidelijk tot 960.000 lezers (dat is een doorleesfactor van 3), wat in Nederland staat voor een dikke 7% op de lezersmarkt.

Maar de advertentiemarkt -waar het voor gratis kranten allemaal moet van komen- bereikte die 7% niet.  Voornaamste redenen blijken ‘knokken om er tussen te komen’ bij de adverteerder en een ‘prijzenslag’ onder de uitgevers.  Gratis kranten hebben het vandaag in crisitijd ook moeilijker dan betaalde kranten, erkent ook Rogmans.

Vandaag is de oplage gekrompen tot 200.000 en hoopt de uitgever dat spits en metro er snel mee ophouden .  ‘Stand alone’ was niet langer haalbaar en een samenwerkingsverband met Wegener werd noodzakelijk.  Men beperkte zich voortaan ook tot distributie in de randstad en men probeert online verder te omarmen.

omdat hun kostenbasis merkelijk lager is dan betalende kranten en omdat hun journalisten ook commercieler ingesteld zijn blijft Rogman echter heilig geloven in de toekomst van zijn gratis krant.

Danny Lein van MobileWeb.be ziet een grote toekomst voor mobiele media – en advertenties. Groter dan het internet zelfs, zeker eens de smartphones à la iPhone echt zullen doorbreken.

Aantrekkelijke punten zijn de sterke complementariteit van mobiele media met andere kanalen, en de meetbaarheid van advertenties via mobiele media.

Glossy magazines zijn nog een manier om een krant aantrekkelijker te maken. Twee regionale Nederlandse kranten – De Gelderlander en het Eindhovens dagblad – presenteren enkele keren per jaar een magazine, om de dalende oplage van hun kranten deels te counteren.

Kinderziektes alom: van redactioneel krantendenken tot moeilijke adverteerders.

Een ander voorbeeld van hoe kranten op alternatieve manieren geld kunnen ophalen, wordt geleverd door Ineke Le Compte van Mediafin. Kranten kunnen volgens haar ook consultants zijn voor adverteerders, door journalistiek werk aan te wenden in gespecialiseerde bijlages op maat van een bepaalde sector.

Christine Van den Berghe van Corelio legt uit waarom een uitgeverij een sportevenement als de Ronde van Vlaanderen zou uitbaten. Afgeleide magazines en uitgaven, merkbekendheid en een interessante database voor advertentiedoeleinden zijn het antwoord.

Los daarvan liet Corelio zien dat adverteerders met speciale plannen bij hen terecht kunnen.

Marc Fauconnier van reclamebureau Famous houdt van de crisis. Het is dé periode om te investeren, beweert hij. En daar heeft hij ook voorbeelden van. Van Warren Buffett over de Mini tot Nike: durven investeren in slechte economische tijden levert op.

Investeren kan je doen in nieuwe sectoren, maar je kan ook profiteren van de zwakte van anderen door marktaandeel uit te breiden, wat je geen windeieren oplevert eens de economie weer aantrekt.

Ook wat betreft de krantensector blijft Fauconnier optimistisch. Kwaliteit zal altijd een markt kennen, en de kwaliteitservaring bij een krant verschilt fundamenteel van de online ervaring. Net die kwaliteit doet twijfels rijzen over de bestaansreden van meer populaire kranten, waar het verschil met andere media veel minder duidelijk is.

De core market van een merk wordt ook steeds belangrijker. Dove herontdekte zijn basisstuk zeep, kranten zouden hun kernactiviteit van journalistieke meerwaarde meer in de etalage moeten zetten, in plaats van nog eens een lifestylebijlage.

Niet alleen goed nieuws, toch. Het zal afwachten worden of de digital natives, jongeren die in een digitale wereld zijn opgegroeid, de papieren krant nog zullen lusten. Zij beginnen nu de consumentenmarkt te betreden. Kranten kunnen het zich niet permitteren om te dralen om die jongeren een valabel product aan te bieden.

Irene Petric legt de werkwijze Media Craft uit. In NL meten zij de bereikcijfers van o.a. kranten en hun websites.
Probleem: alle mediatypes hebben hun eigen meetwijze en criteria. Dus hoe verzoen je die met mekaar? Een oefening die nog lopende is!

Daarnaast kan vb TV een stuk objectiever gemeten worden dan print. Voor TV kunnen de testpersonen quasi ongemerkt gevolgd worden en kan hun kijkgedrag geregistreerd worden zonder dat ze daar zelf iets voor moeten doen (behalve kijken natuurlijk). Voor print is dat onmogelijk en moeten de testpersonen zelf hun tijdsbestedingen noteren, waarbij natuurlijk heel wat factoren komen kijken die de uitslagen kunnen beïnvloeden.

Vuurwerk in de maak want het bereik van internetsites wordt in NL berekend op maandbasis (gemiddelde), terwijl de dagbladen op hun dagbereik beoordeeld worden. Is this fair? Irene gaat de discussie straks aan tijdens de borrel!

In VL zowel als in NL zitten de mediabestedingen voor internet, ondanks de perceptie van alomtegenwoordigheid, maar op 4%. TV krijgt in beide landen het leeuwendeel van de bestedingen, kranten krijgen respectievelijk 24% in VL, 14% in NL.

In NL heeft dat deels te maken met het feit dat er geen gzamelijk krantenaabod bestaat zoals de NP-deals in VL waarbij je een totaalpakket van advertenties in alle “landelijke” dagbladen kan kopen. In NL moet een mediacentrale/bureau hiervoor elke uitgever apart contacteren.

Daarnaast speelt in beide gebieden ook zeker de kost/1000 mee die voor TV een stuk lager ligt dan voor de dagbladen.

De grote besteders in kranten zijn dan weer zeer verschillend: in VL zijn het vooral de dienstensectoren die zwaar in kranten investeren, in NL steken touroperators met kop en schouders boven alle andere mediainvesteerders in dagbladen uit.

Voor de krantensites is noch in VL, noch in NL een gezamenlijk aanbod verkrijgbaar, maar in VL wordt hieraan gewerkt!

Joeri Van den Bergh, van het belgische research bureau Insites, specialiseert zich in jongeren en merken.  Hij ontkrachtte op het #inma congres enkele mythes over jongeren, als zouden ze bijvoorbeeld niet door reclame beinvloed worden. Net wel, maar anders. Merken bereiken jongeren door ironie, door mee te gaan in hun besef dat het maar reclame is. Door zich te richten op authenticiteit, originaliteit, echtheid.
Dat spelen merken uit, faken ze zelfs. En dat werkt bij jongeren. Je moet echt lijken, eerder dan jongeren te veel uit te leggen hoe echt je wel bent. Een Leffe lijkt enkel authentieker dan een flesje Orval, maar wordt door jongeren dan ook zo gepercipieerd. Feiten zijn minder belangrijk.
NRC.Next is volgens Van den Bergh de krant die het meest aan de jongerenwaarden (shared values, kwaliteit, origineel) tegemoet komt. In Vlaanderen bereiken kranten die mix van jonge waarden niet echt.
Jongeren willen ook in hun nieuwsaanbod zichzelf herkennen, wat dicht bij hen ligt. In die zin is Facebook evengoed een jongerenkrant.

De Belgische Post telde het even na : postbodes leggen dagelijks >100.000 km af om 650.000 kranten te verspreiden, wat resulteert in 8.000 ton (!) CO2 per jaar.  Ter vergelijking stelt De Post  dat 1 google search 0,2 gram C02 genereert  (tel even na of mijn snelle berekening dan klopt : in dat geval zorgen 40 mia searches voor even veel C02 als postabonnee-kranten, oftewel 4000 google zoekopdrachten per belg per jaar is dezelfde 8.000 ton CO2-uitstoot per jaar.  ??)

Maar, stelt De Post, het is niet deze rekensom maar de perceptie die telt : met name 90% van de Belgen vindt papier het minst ecologische medium, hoewel krantenpapier voor 100% bestaat uit gerecycleerd materiaal.

Daarom werkt De Post momenteel naarstig aan een ‘Green Post Activation Program’.  Om hun CO2-uitstoot drastisch te verminderen èn om de perceptie van de bevolking te wijzigen.

NRC was niet tevreden over zijn online werk.  Het ‘achtergrond’ karakter van de krant moest ook online beter tot zijn recht komen.  Gebruik van audio, video en interactiviteit werd flink opgetrokken bij NRC Next, dat zijn online lezers niet alleen reacties laat posten, maar met hen ook ècht in discussie treden : redacteurs worden reacteurs in een 1to1 gesprek met de surfer/lezer.

Bloggen betekent volgens Tita Ketelaar ook meer transparantie naar de lezers, die verantwoording krijgt afgelegd over de keuzes die de blogger heeft gemaakt.  De redactie heeft dan ook principes moeten loslaten en legt nu ongebreideld linkjes naar ‘externe informatie en content’.  Op die manier is ‘plakken en knippen” overbodig en uit den boze, en is het de journalist zelf die schrijft.  Op NRC Next, maar ook op Twitter en Facebook.

Frederik Delaplace heeft met zijn team gewerkt tegen de stroom van zelfmedelijden in, stelt hij.  Door extra te investeren in haar zakelijke media, om de inwisselbaarheid van de huidige kranten te bestrijden met extra diepgang.  Enkel kwaliteit wordt betaald, stelt hij, net zoals Ronaldo duurder is dan Kàka.

Eén van die investeringen betreft het zalmkleurige papier (en site) om duidelijk te maken dat je niet inwisselbaar bent maar wel (financiele) kwaliteitsjournalistiek brengt.  Daarmee ook éénduidig aangevend aan de lezer dat de redactie keuzes maakt en de krant niet mainstream is.

Er werd ook geinvesteerd in die redactie : muren werden gesloopt om de newsroom media-transparanter te maken en integraal te laten samenwerken.

Op de lezersmarkt wordt die beweging sterk geapprecieerd, stelt Delaplace, maar vooral de advertentiemarkt bleek door deze kleursverandering een flink duwtje in de rug te hebben gekregen, zelfs in crisistijd.

Hoofdredacteur Pieter Sijpersma brengt in zijn verhaal van één TV, net als Sjuul Paradijs, dat hij vooral heeft moeten vechten tegen de overheidsregels om iets nieuws te beginnen.  Andere hinderpalen dan overheidsregels : we kennen het medium niet, we moeten werken met nieuwe onbekende partijen.  Maar, adviseert Sijpersma, als je het goed doet, trek je dan niets aan van de schampere opmerkingen uit Hilversum.  Nieuws is nieuws en blijft nieuws.  TV is volgens Sijperma enkel een kwestie van techniek.

Corelio legt bij monde van Liesbeth Dupon uit hoe ze de transformatie van Het Volk naar haar zusterkrant Het Nieuwsblad heeft aangepakt.  Redenen om die transformatie te doen waren ‘een krachtiger merkbeleid’en ‘meer regionale mogelijkheden in één krant brengen’.  Gezien de verknochtheid van de lezers van Het Volk, het fikse en kwetsbaarder aandeel losse verkoop daarbij en een ‘assertieve’ concurrent was het toch een risicovolle onderneming.

Men pakte het daarom heel gefaseerd aan met de chinese druppelmethode : de abonnees van Het Volk kregen in eerste instantie HNB Magazine toegestuurd.  Vervolgens verscheen HNB logo subtiel in het logo van Het Volk en tot slot werd de trouwe lezer van Het Volk met een persoonlijke mailing gerustgesteld over ‘de fusie’, met een online en telefonische opvang van vragen als extra service.

In de week van de waarheid werden ook de dagbladwinkels ingelicht, ondersteund met een mediacampagne via folder, print en TV.  In de eerste dagen kregen de lezers van Het Volk hun ‘nieuwe krant’ er gratis bij.  Alles liep gesmeerd en werd consistent geintegreerd, zodat ook de ‘agressieve’ tegenreaktie van de ‘assertieve’ concurrent werd weerstaan.  De fusieresultaten zowel in losse verkoop als in abo’s waren uitstekend.

Zonet beloond met een bronzen EFFIE award in Belgie.

Telegraaf-hoofdredacteur Sjuul Paradijs betoogde zéér vurig zijn passie voor het nieuws op het #inma congres met een uitdagende speech, zoals Nederland van hem gewend blijkt te zijn.  Hij maakte van de Telegraaf weer een actiekrant zo blijkt. Hij brengt een strijdbaar verhaal vol zelfvertrouwen, in strijd tegen het doemdenken en horrorscenario’s vanwege het failliete beleid van de overheid, die van de media een pravda hebben gemaakt.

Zo weigert de overheid het publieke bestel reclamevrij te maken om zichzelf te beschermen en de vrije pers te muilkorven, zegt Pardijs.  Inmiddels zijn alle commerciele TVzenders zijn in buitenlandse handen, en overheid investeert nu in nieuwe media voor het publieke bestel.  Ze jagen de Nederlandse kranten het land uit, voor een appel en een ei naar de Belgen, die bewierookt worden als een messias.

Niet alleen de overheid zit in de beklaagdenbank, volgens Sjuul, maar ook de uitgevers zelf : ze zijn te arrogant, te weinig innoverend, niet gericht op continuiteit maar aangejaagd door investeerders en spreadsheets, die Paradijs ‘live on stage’ voor de verzamelde krantenmensen kapot scheurde.

Montgommery, een krantenvisionair, die eerder stelde dat kranten nood hebben aan een community-mgr en een info-data mgr en dat de content sowieso uit de handen van de journalist gaat gaan, werd door Sjuul voor die uitspraken eveneens aan de schandpaal genageld.

Daarnaast hebben volgen Paradijs ook journalisten boter op hun hoofd : zij hebben hun eigen positie door luiheid en ‘knippen en plakken’ verzwakt.  Journalisten moeten bovendien ophouden met elkaar voortdurend de maat te willen nemen, maar werken aan een verantwoord handelende pers. Niet populistisch, wel populair.

De Telegraaf kiest daarbij zijn eigen koers : onderscheidend en spraakmakend om Nederland wakker te schudden.  Straks de eerste publieke omroep met een eigen krant.  Als de 50.00 leden er komen en als de overheid meewil.  Mensen vinden het alvast geweldig en het #inma-publiek eveneens.  Het getoonde imago-filmpje om Nederland” wakker te schudden” werd gesmaakt en deed mij als Vlaming terugdenken aan de lancering van KBC, met het lied ‘mensen’, aan het begin van deze eeuw…

Tialde Postma van Wegener en Dirk Van den Bossch van De Persgroep vergeleken de consumentenmarkt in print, online en mobiel langs beide kanten van de grens.

Tialde brengt resultaten van consumentenonderzoek  waaruit blijkt dat 16,4 miljoen Nederlanders :
… behoorlijk tevreden zijn over het leven
… meer slaapt dan de vlaming
… zich minder zorgen maakt over hun financiele situatie
… En positiever is ten aanzien van de crisis tov de vlamingen

… en meer tevreden zijn over hun seksleven

Nederlanders blijken echter minder vertrouwen te hebben in pers dan in TV en het aandeel TV en internet neemt er 3 kwart van de media-tijdsbesteding in.  Een amalgaam van 32 krantentitels bereiken via print 61% van de huishoudens, waarvan de helft via het abonnementenkanaal.

Die uitgevers hebben -uiteraard- ook allen een site, die door de helft van ‘wakker’ nederland zo’n 17 keer per maand bezocht worden.  Maar uiteraard zijn daar ook niet-klassieke uitgevers aanwezig, die gesegmenteerder te werk gaan, waardoor ook de klassieke krantenuitgevers zich gaan verdiepen met allerlei doelgroepsites en communities waarop ze naarstig video integreren.

De mobiele penetratie in Nederland is het hoogst in Europa (91% vs 88% Belgie vs 83% EU). Eén op vijf van die mobiele gebruikers gaan via die weg ook op het net, waarvan 19% zelfs dagelijks.  De meeste uitgevers in Nederland bieden hun content via die weg gratis aan.  Enkel Volkskrant en FD laten er voor betalen.  SMS-spelletjes zijn er – net als in Vlaanderen- betalend.

Dirk Van den Bosch bracht gelijkaardige gegevens voor Vlaanderen, die zicht duidelijk meer zorgen maakt over politiek gesjoemel, sociale zekerheid en onveiligheid.  Uit recent onderzoek (Q4/08/Q1/09) merkt hij een vertrouwensstijging, hoewel 60% van de vlamingen denkt dat het ergste uit de crisis nog moet komen.

In Vlaanderen is het vertrouwen in de pers aanzienlijk lager dan in nederland, maar is er in tegenstelling daarvan de penetratie van de papieren krant nog aanzienlijk hoger dan de nieuwssites.  De evolutie van de krantenverkoop lijkt er niet zo scherp te dalen in Vlaanderen : 56% wordt dagelijks bereikt met de krant, waarvan 45% via een abonnement.

Het internetbereik is lager dan in Nederland, maar de strijd om de surfer is er niet minder om : nieuws blijkt de meest gezochte info online maar men wil er duidelijk niet voor betalen.  Toch worden er steeds straffere marketingacties online gevoerd om de surfer te fideliseren.  Het opbod aan offline actiemarketing tussen de krantenuitgevers onderling, zet zich nu ook duidelijk door naar het internet.

In Vlaanderen blijkt 47% van de mobiele toestelletjes internetmogelijkheden te bieden, maar slechts 9% van de vlamingen zou daar gebruik van maken.  Alle uitgevers bieden hun sites ook mobiel aan, maar cijfers daarover werden (bewust) niet vrijgegeven.

Geintroduceerd door radioman Mark Morren kwam communicatiegoeroe Peter Anthonnisen de uitgeverscrisis duiden op het Vlaams-Nederlands krantencongres #INMA. Hij stelt een neerwaartse spiraal vast van dalende zowel kopers, lezers als advertenties, waardoor de kranten duurder worden.

Vooral in Amerika regent het waardoor de papieren krant soms letterlijk niet meer te lezen valt, en in Europa ziet men de bui ook hangen : alle uitgevers herstructureren.  Maar een interactief testje onder het #inma publiek leerde dat die quasi voltallig overtuigd is van het voortbestaan van de gerukte versies.

Anthonissen stelt wel dat Vlaamse kranten net iets minder afhankelijk zijn van advertentie-inkomsten dan de noorderburen.  Toch hoeft het volgens hem niet dramatisch te zijn, zolang de uitgevers een goeie focus houden op hun ‘audience’ en blijven investeren in digitale ontwikkelingen en marketing om hun publiek nog beter en breder te servicen.

Krantengroepen worden op die manier ècht cross-mediale mediaconcerns, die via hun ‘communities’ en met ‘line extensions’ ook andere lezers-inkomsten verder gaan ontwikkelen.

Uitdagingen zijn volgens Anthonissen :

• de valkuilen van het internet, dat zich anders gedraagt dan de papieren omgeving,
• de zelf-media-makende consument die betrouwbaarheid en privacy kan aantasten
• het (opnieuw) bewustmaken van de consument van het ‘democratisch’ belang van de ‘vierde macht’.

Robert Picard, Professor Media-Economie aan de Universiteit van Jönkoping, schreef vandaag een interessant stuk over jounalisme: http://themediabusiness.blogspot.com/2009/06/end-of-journalism.html

INMA organiseert voor de 9de keer het twee jaarlijkse Nederlands-Vlaams Nieuwsmedia Congres. En dit jaar in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen in Antwerpen! Het volledige programma vind je hier!

Lees op volgende link een interessant artikel van Earl Wilkinson, Directeur van INMA (International Newsmedia Marketing Association) over de werkelijke staat van kranten uitgevers. http://snipurl.com/dftv0

Op donderdag 12 Februari organiseerde het IPV een netwerkings-avond voor journalisten en woordvoerders. We vroegen aan 20 Journalisten “of zij woordvoerders nodig hebben in de dagelijkse uitvoering van hun job”. Aan 15 woordvoerders vroegen we “wat zij verwachten van de pers als woordvoerder”.

Klik hier voor de interviews met de journalisten.

Klik hier voor de interviews van de woordvoerders.

Het Internationaal Perscentrum Vlaanderen lanceerde vandaag in alle stilte zijn nieuwe website. De website is nog niet 100% op punt, maar we wilden jullie niet langer in spanning houden.